Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12332 E. 2025/3413 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2137 E., 2022/1901 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/7 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 18.10.2022 tarihli ve 2021/2137 Esas, 2022/1901 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Suça konu kenevirleri sanığın ektiğinin sabit olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerinin temyiz dışı, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... isimli kişinin izinsiz olarak hint keneviri ekimi yaptığı yönünde bilgiler elde etmesi üzerine, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden temyiz dışı ...'nün ev ve eklentileri ile sanık ... ile müşterek malik oldukları bahçede arama yapıldığı, arama neticesinde temyiz dışı Yaşar ile sanık ...'in müşterek malik oldukları söz konusu bahçede suça konu kenevirlerin ele geçirildiği olayda; Olayın intikali sonrası sanık ...'in müşterek malik olduğu bahçede yapılan arama neticesinde kolluk tarafından tutulan arama ve el koyma tutanağı ile imha tutanağına göre suça konu kenevirlerin çapalamasının ve dip bakımlarının yapıldığı, dava dosyasında yer alan olay yerine ilişkin görüntülerde kenevir bitkilerinin bahçedeki sebzelerin hemen yanında ekilmiş olduğu ve bahçenin etrafının saclarla kapatılmış olduğu anlaşılmıştır. Hakkında atılı suçtan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen sanığın ağabeyi ...'nün bahçenin bakım ve imarı konusunda soruşturma aşamasında kardeşi olan sanık ... ile kendisinin ilgilendiğini söylemesine karşın, kovuşturma aşamasında bahçenin bakımı ile ilgilenmediklerini ve bahçeyi bakımsız bıraktıklarını ifade ettiği, sanığın benzer şekilde aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu tespit edilmiştir. Bu kapsamda, sanığın, fiilen kullanımında olan ve etrafı saclarla kapatılan bahçede, dip bakımları ve çapalaması yapılmış hint kenevirlerinin yetiştirilmesinden haberdar olmadığına dair aşamalardaki dosya kapsamına ve olağan hayat tecrübelerine uygun olmayan, birbiri ile çelişkili soyut ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği, eylemin sabit olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin birinci cümlesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2021/2137 Esas, 2022/1901 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/4. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi. ...