Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12327 E. 2025/3411 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1897 E., 2022/3323 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 07.11.2022 tarihli kararı ile hükmün, tekerrür ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının düzeltilip sonuç ceza değiştirilmeksizin, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde kolluk görevlilerince sanığa ait fıstık bahçesinde kenevir bitkisi ekildiği yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, söz konusu fıstık bahçesinde kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde, dışarıdan görülecek şekilde hint kenevirleri olduğunun tespit edilmesi üzerine, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığın fıstık bahçesinde arama yapıldığı, arama neticesinde suça konu kenevir bitkilerinin ele geçirildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 1. cümlesine 15/08/2017 tarihli ve 694 sayılı KHK’nın 10. maddesiyle, “on iki yıla kadar hapis” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para” ibaresi eklenmiş ve daha sonra bu hüküm 01.02.2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmış olduğundan, bu değişiklikten sonra olması itibariyle suç tarihi dikkate alınarak, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesi gereğince hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olayın intikal şekli, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin bilirkişi raporu, sanığın aşamalardaki dosya kapsamına uygun olmayan savunmaları, sanık ...'nin suça konu kenevirlerin ele geçirildiği fıstık bahçesinde çalıştığını iddia ettiği, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık H.T'nin kovuşturma aşamasındaki beyanları, tutanak mümzileri H.A ve S.D'nin kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla alınan beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli, 2021/1897 Esas, 2022/3323 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi. ...