Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12270 E. 2024/6056 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/341 E., 2022/211 K. SUÇ : Kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak HÜKÜM : Temyiz isteminin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Çermik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. 4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın İlk Derece Mahkemesi tarafından 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesi tarafından istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği göz önüne alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair 01.03.2022 tarihli ek karar gerekçesinde isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.