Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12141 E. 2025/1504 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2502 E., 2019/2131 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli, 2018/36 Esas, 2018/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümle uyarınca 6 yıl hapis ve 40.000,00 TL cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.11.2019 tarihli, 2018/2502 Esas, 2019/2131 Karar sayılı kararı ile hükümde adli para cezasına ilişkin bölümün çıkartılarak düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın hint kenevirlerinin ekili olduğu yerde bulunan evde oturmadığına, başka bir ilçede oturduğuna, sanığın sıklıkla hint kenevirlerinin ekili olduğu araziye gitmediklerine ilişkin tanık beyanlarının olduğuna, anılan yere herkesin ekim yapabileceğine, salt miras hissesi sebebi ile sanığın cezalandırılmasının haksız olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığa miras yoluyla intikal eden ikametinin bahçesinde suça konu hint kenevirlerinin ele geçirildiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Olayın intikal şekli, ihbar tutanağı ve içeriği, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, kolluk araştırma tutanağı, ekspertiz raporları, hint kenevirlerinin ekili olduğu yere giriş-çıkışa ilişkin bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulamama gerekçesinin yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.11.2019 tarihli, 2018/2502 Esas, 2019/2131 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.