Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/973 E. 2023/10408 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2022/625 E., 2023/109 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Mahkemenin, 18.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 12.11.2015 tarihli kararı ile ".. sanığın yargılama sırasında 04.05.2015 tarihinde verdiği dilekçesinde müdafi talebinde bulunmasına rağmen müdafi tayin edilmeksizin yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanmasının hukuka aykırı bulunması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır. 5. Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaate varılması halinde lehe yasa hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın özel izinde bulunduğu 22.01.2014-29.01.2014 tarihleri arasında izinden dönmesi gereken 29.01.2014 tarihinden itibaren 48 saat geçmesine rağmen ceza infaz kurumuna dönmediği, firar ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. İzin belgesi, olay tutanağı, firar fişi, sanığın savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sanık hakkında beraat karar verilmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazı reddedilmiştir. 2. Mahkemece sanık hakkında verilen cezada; yasal ve yerinde gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 ve devamı maddelerinde düzenlenen yasal ve takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. Temel ceza belirlenirken atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesi birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı ise de bu husus 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1 inci fıkrası 1. bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.