Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/857 E. 2024/6791 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/175 E., 2022/201 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2022 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesini dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 5.400,00 TL ve 450,00 TL adli para cezaları ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesini dördüncü fıkrası uyarınca yine hapisten çevrili 5.400,00 TL ve 450,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasının talep edildiği, Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli kararı ile talepname doğrultusunda hükümlünün mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin, 11.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.02.2023 tarihli ve 2022/16384 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/24050 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/24050 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/7647 esas, 2015/24703 sayılı ilâmında, "...Sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi..bozmayı gerektirmiştir." şeklinde belirtildiği, Somut olayda, sanıktan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi kapsamında tabanca, çok sayıda fişek, av tüfeği ve yine anılan Kanun'un 15/1-1. cümlesi kapsamında 4 adet muşta ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesine göre fikrî içtima kuralları uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde her fiil için ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü ...'nin hükümden sonra 06.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, mahalli mahkemesince hükümlü hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; 1. İnceleme konusu hükümde, olay tarihinde hükümlüden ele geçirilen 1 adet ruhsatsız tabanca, 66 adet fişek ile 4 adet muşta hakkında aldırılan ekspertiz raporuna göre, suça konu eşyaların 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahlardan olduğunun tespit edildiği ancak hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır şeklindeki fikri içtima kuralı gereğince, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulması ancak ele geçirilen silah sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin dolayısıyla aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrıca mahkumiyet hükmü kurulamayacağının gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/175 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.