Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/740 E. 2024/6795 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/354 E., 2022/87 K. SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Sinop 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/354 Esas, 2022/87 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci cümlesi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın istinaf edilmeksizin 06.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.01.2023 tarihli ve 2022/19595 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/15105 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/15105 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, olay tarihinde Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçlardan hükümlü olarak bulunan sanığın, izinden dönüşte yasak niteliği haiz uyuşturucu maddeyi Ceza İnfaz Kurumuna sokmak şeklindeki eylemine ilişkin olarak infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un "İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak" başlıklı 297/1. maddesinde yer alan, "(1) İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın bahse konu eylemine ilişkin olarak ele geçirilen maddenin uyuşturucu olduğu nazara alınarak, sanığın yalnızca 5237 sayılı 297/1-1. cümle ve 297/1-2. cümle maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, ayrıca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 297 inci maddesinin 1 inci fıkrası“ İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklinde düzenlenmiştir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü bulunan hükümlü ...'ın, 26.11.2019-03.12.2019 tarihleri arasında özel izne ayrıldığı, izin bitiminde infaz kurumuna gireceği sırada yapılan aramada beraberinde getirdiği eşyalarının arasından 0,12 gram ağırlığında (esrar) uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, aynı zamanda hükümlüden kan ve idrar örneklerinin alındığı, alınan örneklerde de uyuşturucu madde (pregabalin, esrar vb.) bulunduğunun tespit edildiği, hükümlünün kovuşturma aşamasında alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği anlaşılmıştır. 3. Sinop 2. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlünün özel izne ayrıldığı sırada uyuşturucu madde kullandığının ayrıca infaz kurumuna girmeye çalıştığı sırada yanında uyuşturucu madde bulundurduğunun tespit ile iki farklı eyleme yönelik ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. Dolayısıyla, hükümlünün ceza infaz kurumunun dışındayken uyuşturucu madde kullanması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçunu oluşturacağı; 03.12.2019 tarihi olan olay tarihinde ise infaz kurumuna uyuşturucu madde ile girmeye çalışması eyleminin ise hem 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu hem de 297 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunu oluşturacağı ancak 297 nci maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen özel içtima kuralı nedeniyle infaz kurumuna sokulmaya çalışılan yasak eşyanın temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması halinde, tek suçtan ceza tayin edilmesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün olay tarihinden önce infaz kurumu dışındayken kullandığı uyuşturucu maddeyi ayrıca olay tarihinde infaz kurumuna sokmaya çalıştığının anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.