Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4339 E. 2025/7554 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/715 E., 2023/1440 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2020/448 Esas, 2021/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e, 29, 53, 54... . maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2022/715 Esas, 2023/1440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/448 Esas ve 2021/783 Karar sayılı kararının (E) bendinde yer alan hükmün tamamen çıkarılarak yerine "Müşteki Sanık ...’nın Katılan Sanık ...’e karşı üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli, kesin, inandırıcı delil edilemediğinden CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE,” ifadesinin eklemesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava konusu olay, 18.05.2020 tarihinde resmi nikahlı evli olan katılan ... sanığın ailevi sebeplerle tartıştıkları, karşılıklı olarak birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, sanığın katılanı ellerinden ayaklarına kadar tül perdeyle sarmaladığı ve çekyata kafasını çarptırarak çekyata yatırdığı iddiasına ilişkin olarak; 1.Katılan vekilinin temyiz istemi açısından yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın kardeşi olan tanık ...’in alınan beyanında ablasının tül perde ile sarmalanmış olduğuna ancak tam manayla bağlanmamış olduğuna ve şok içerisinde olmasa tülden kurtulabileceğine ilişkin beyanı, yine diğer tanık A.B.'nin katılanın sinir krizi geçirdiğini doğrular beyanları karşısında, sanığın katılanın kendisine zarar vermemesi maksatlı katılanı tül perdeye sardığı şeklindeki savunmasına itibar edilebilir olduğu, sanığın katılanın hareket edebilme özgürlüğünü ortadan kaldırdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz istemi açısından yapılan incelemede; Aynı davada yargılandığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve tehdit suçlarından beraat, eşe karşı basit yaralama suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanık ... hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.07.2023 tarihli ve 2022/715 Esas, 2023/1440 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.