Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4336 E. 2024/625 K. – Kişiyi Hürriyetind

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/218 E., 2023/465 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında, bozma üzerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Korkuteli Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli kararı ile suç vasfı yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, müşteki ...'ın sanık ...'e olan borcuna karşılık verdiği çekin karşılıksız çıkması ve sanığın müştekiyi telefonla arayarak alacağını istemesine rağmen müştekinin ödememesi üzerine sanık ...'in müşteki ...'ın arkadaşı A.K. ile bir petrol istasyonunda bulundukları sırada temyiz dışı sanık Şükrü Uygun ile birlikte yanlarına giderek müştekiyi ve arkadaşı A.K.'yı zorla araca bindirerek sanık ...'in evine götürdükleri, bir süre sonra kimliği belirlenemeyen şahısların eve gelerek müşteki ve arkadaşını alarak Antalya'ya götürdükleri, burada basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde darp edip tehdit ettikleri, borcu ödemek için para almak amacıyla Korkuteli ilçesine giderken müştekinin kaçtığı ve polise giderek şikayetçi olduğu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca daha önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, denetim süresi içerisinde atılı suçu işlemesi nedeniyle uygulanma olanağı bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli kararında, sanık müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.