Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4195 E. 2025/1889 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2367 Esas, 2023/1050 Karar KATILANLAR : Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ... ..., ... ... SUÇ : Çocuğa ve altsoya karşı eziyet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2018/252 Esas, 2020/125 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğa ve altsoya karşı eziyet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-a,b; 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/2367 Esas, 2023/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın (2 kere) 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a,b ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Savunma hakkının ihlal edildiğine, delil yetersizliğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ın öz çocukları olan katılanlar ... ve ...'ya sürekli ve sistematik şekilde hakaret edip katılan çocukları oklava veya farklı gerekçelerle yaraladığı iddialarına ilişkin olarak; Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın aşamalarda değişmeyen suçlamaları kabul etmediğine, çocukların katılan baba Veysi Salamci'nin etkisiyle beyanda bulunduğuna dair savunmaları, tarafsız olduğu değerlendirilen tanıklar T.M, M.İ, M.A'nın sanığın çocuklarına kötü davranışta bulunmadığına ve bakım yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair görgüye dayanan beyanları ve katılan çocuklarda iddialarla uyumlu darp izlerinin olduğuna dair doktor raporunun bulunmaması hususları birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/2367 Esas, 2023/1050 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.