Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2847 E. 2023/9530 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/271 E., 2023/23 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sarıkaya Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu madde ikinci fıkra, 109/3-b, 109/6, 53 üncü madde birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu madde ikinci fıkra,109/3-b,62,53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2019/8543 Esas, 2022/6516 Karar sayılı kararı ile "… sanığın atılı suçu çocuğa karşı ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken aynı Kanunun 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mağdur ...’un sanıkların yakını olan ...'la duygusal arkadaşlık yapıp ayrıldığı ancak ...’ı yeniden görüşmek için devamlı rahatsız ettiğini savunan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu madde ikinci fıkra, 109/3-b-f, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hak nedeniyle sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi suçun maddi ve manevi unsurlarını oluşmadığına, sanığın söz konusu eyleme hiçbir şekilde katılmadığına, davanın zamanaşımına uğradığına, mağdurun sanığın aracına kendi isteğiyle bindiğine benzin istasyonunda çalışan dayısının yanına gittiğine, zorla bindirme olmadığı gibi darp etme olayının da olmadığına, sanığın kardeşi ...'nın mağdur tarafından rahatsız edilmesi nedeniyle mağdurla konuştuğuna, mağdurun dershaneye gidip dersleriyle ilgilenmeyip kız işleri ile uğraştığı ve ailesinden tepki göreceğini bildiği için sanığa iftira attığına, olayı kurguladığına çok sayıda şahitleri olmasına karşın delilleri ve şahitlerinin sorulmadan savunma hakları da kısıtlanarak karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğuna mağdurun şikayetçi olmadığı için beraat kararı verilmesi, hareketin kararın hakkaniyete aykırı olduğuna ilk haksız hareketin mağdurdan geldiğine vesaireye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanık ...'ın sanık ...'ın babası olduğu, mağdurun sanık ...'ın kız kardeşi ve sanık ...'ın kızı ... ile bir süre gönül ilişkisi yaşadığı, bu durumu öğrenen sanık ...'in olay günü arkadaşı olan diğer sanıklar ... Kobal, ... Geyik ve ... ile birlikte mağdurun öğrenim gördüğü Sarıkaya merkezde faaliyet gösteren dersaneye bir araçla gittikleri, sanık ...'ın mağdurla bir süre konuştuğu, daha sonra sanık ... dışındaki diğer sanıkların fikir ve eylem birliği içinde mağduru kolundan tutarak sanık ...'ın idaresindeki aracın arka kısmına zorla bindirdikleri, mağdurun cep telefonuyla babasını aramak istediği ancak mağdurun yanına oturan sanıklardan birinin buna izin vermediği ve mağdurun yüzüne yumruk attığı, daha sonra araçla sanık ...'ın sahibi olduğu Sarıkaya-Sorgun karayolu üzerindeki bir petrol istasyonunun arka kısmında bulunan ahırın önüne götürdükleri, burada sanık ...'ın mağdurun kafasına ve kulağına vurduğu, diğer sanıklar ..., ... ve ...'un da mağdura tekme ve yumrtuk attıkları, yine ...'un araçtan aldığı beyzbol sopası ile mağdurun sırtına ve bacağına bir çok kez vurduğu, bir süre sonra olay yerine sanık ...'ın da geldiği ve mağdurun bacağına tekme atarak "bir daha dersanede seni görürsem keserim" diyerek tehditte bulunduğu, ardından mağdurun kendi imkanlarıyla petrol istasyonunun önünde bulunan karayoluna çıkarak kaçtığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Mağdur ...’un sanığın kızkardeşi ...'la duygusal arkadaşlık yapıp ayrıldığı ancak ...’ı yeniden görüşmek için devamlı rahatsız ettiği, ...'nın durumu sanık ...'a söylediği sanığın da eylemi haksız tahrik altında işlediği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmaması sureti ile fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.