Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2160 E. 2023/9730 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2160
Karar No
2023/9730
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/131 E., 2023/188 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000, 00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Mahkemenin, 26.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile " ...sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası, Mahkemece dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için seri muhakeme bürosuna gönderilmesine ve durma kararı verilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır. 5. Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın ... köy tüzel kişiliğine ait yola moloz dökerek yolu daralttığı ve yolun kenarından giden su kanalını kapatarak suyun gidişini engellediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 17.03.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 14.05.2015 tarihli Fen bilirkişisi raporunda, sanığın köy tüzel kişiliğine ait yolun 86,05 metre karelik kısmına moloz dökmek suretiyle yaptığı tecavüzün halen devam ettiği ve su kanalının sanık tarafından yola dökülen molozlarla kapatıldığının belirtildiği, sanığın yola moloz döktüğünü ikrar ettiği anlaşıldığından sanığın atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiş atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin, 26.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, 20 eşit taksitte ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu durumun 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğunun gzetilmemesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünün 3 üncü bendinde açıklanan nedenle Hakkari 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.03.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 9. fıkrasından "6 eşit" ibaresinin çıkarılarak yerine "20 eşit " ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde 11.12.2023 karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/2160, K. 2023/9730, T. 11.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-2160-e-2023-9730-k-e63bc46eb84e