Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1342 E. 2025/7817 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1499 E., 2022/1615 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2017/153 Esas, 2020/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 53... . maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2020/1499 Esas, 2022/1615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a, 43/2-1, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava konusu olayda, sanık ve temyiz dışı diğer sanığın, katılan ... mağdurlar ... ve...'in de içerisinde bulunduğu seyir halindeki aracı alkollü olmaları nedeniyle kendilerini eve bırakma bahanesiyle durdurup araca bindikten sonra bıçak tehdidi altında katılan Hakanı araçtan indirip şoför koltuğuna binerek yola devam ettikten sonra, mağdurlar tarafından kolluk birimlerine haber verildiği ve neticesinde sanığın yakalandığı iddiasına ilişkin olarak; Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet ilamı bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Yapılan yargılamaya göre, olayın intikal şekli, sanık savunmaları, katılan anlatımları, tanık beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda yapılan eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğine dair kabulde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 4 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2020/1499 Esas, 2022/1615 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hükmün 2 nolu bendinin 7. paragrafında bulunan "sanığın 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine; ''sanığın 4 yıl hapis cezası üzerinden cezanın infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.