Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5766 E. 2025/1884 K. – Halkı Kin Ve
Konu: Halkı Kin Ve Düşmanlığa Alenen Tahrik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/5766
- Karar No
- 2025/1884
- Karar Tarihi
- Konu
- Halkı Kin Ve Düşmanlığa Alenen Tahrik
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/394 E., 2022/431 K. SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik FİİL TARİHİ : 01.01.2016 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/394 Esas, 2022/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Beraat eden sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizin 18.09.2024 tarihli, 2024/18463 Esas ve 2024/6830 Karar sayılı kararında izah edildiği üzere; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/1179 Esas, 2020/1122 Karar sayılı bozma ilamı sonrası sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan beraat kararı verilmiş ise de; sanığın aynı davada yargılandığı görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının 26.11.2020 tarihinde temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleşmesi karşısında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/394 Esas, 2022/431 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.