Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5736 E. 2024/1754 K. – Kişiyi Hürriyetin

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/927 E., 2022/409 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2013/161 Esas, 2015/880 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İlgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/6187 Esas, 2021/19223 Karar sayılı kararı ile unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/927 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, dosya kapsamına göre sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Davaya konu olay, sanığın tatil için konaklamakta olduğu otelin bar bölümünde alkollü vaziyette elinde silah olduğu halde olay çıkartması üzerine, otelde güvenlik müdürü olarak görev yapan katılanın sanığı sakinleştirmek amacı ile kahve ikram ederek masada birlikte oturdukları sırada sanığın katılanı silah teşhiri ile yaklaşık yarım saat bekletmek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Oluşa, dava dosyası kapsamına, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasına ve tanık beyanlarına göre, olay esnasında katılanın masadan kalkmak istediği halde sanık tarafından silah tehdidi ile masada kalmaya zorlandığına, sanığın katılanın bulunduğu yerden ayrılmasını engellemeye yönelik eylemine ilişkin delil bulunmadığı gözetilerek beraat kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Bozma ilamına uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının da reddine karar verilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/927 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.