Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5705 E. 2024/7818 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1515 E., 2022/65 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2018/65 Esas, 2021/324 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/1515 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik ise katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları üzerine, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, hükmün kaldırılmasına ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafilerinin temyiz istekleri, Sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanık ...'ın diğer sanıkların eylemine iştirak etmediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, Takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine karar verilmediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği, Cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının dosya kapsamına uymadığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; sanık ...'in mağdure ... ile evlenmek istediği, mağdurenin sanığın bu teklifine olumsuz cevap vermesi üzerine, sanıkların yaptıkları plan dahilinde mağdureyi kaçırdıkları iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerlerine atılı suçu işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiş, sanık ... yönünden ise delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar ..., ... ve ... müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... yönünden ise, katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar birlikte değerlendirildiğinde, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, 1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesinde, ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanun'dan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz gerekçesi yerinde görülmemiştir. 2. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunması, tanık ifadeleri, adli muayene raporları, cep telefonu inceleme tutanakları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ...'ın diğer sanıkların eylemlerine iştirak ederek atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/1515 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararında sanık müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.