Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5555 E. 2024/6358 K. – Parada Sahtecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1524 E., 2022/631 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı bu niteliğini bilerek tedavüle koymak suretiyle parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın parada sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suça konu paraların sahte olduğunu bilmediğine, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ikinci kez mükerrerlik kararının doğru olmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; sanığın sahte olduğunu bildiği banknotları tedavüle koymak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın eyleminin sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı bu niteliğini bilerek tedavüle koymak suretiyle parada sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek, bu suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın parada sahtecilik suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın savunması, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası raporu, tanık beyanları, CD inceleme tutanağı ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında kurulan hükümde suça konu sahte paraların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Kanun'un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken müsadere kararı verilmeden Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarih ve 2021/1524 Esas, 2022/631 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının ikinci bölüm onuncu paragrafının giriş kısmına gelmek üzere ''Balıkesir Adli Emanetin 2020/3689 sırasında kayıtlı sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine,..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.