Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/543 E. 2024/310 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/53 Esas, 2016/847 Karar Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.12.2016 tarihli, 2015/53 Esas, 2016/847 Karar sayılı kararı ile hükümlü ...'ın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 20.01.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve KYB-2021/152331 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve KYB-2021/152331 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, şüphelinin yetkilisi olduğu şirketten müşteki telefon ile aranıp, 2 yıldır müştekiye asistanlık hizmeti verdiklerini 1 yıl daha hizmet vereceklerini, taksit yapacaklarının beyan edilmesi üzerine, böyle bir hizmet almadığını söyleyen müştekiye iptal için kredi kartı bilgilerinin gerekli olduğunu söyledikleri, akabinde müştekinin iptal için kart bilgilerini verdiği, sonra hesabından mailorder sistemi ile kredi kartından 499,00 Türk lirası paranın çekildiği, durumu anlayan müştekinin konu ile ilgili görüşme yapmak istemesi üzerine oyalayıcı bir kaç görüşmeden sonra verilen telefonların müştekinin aramalarına cevap vermediği şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2014 tarihli ve 2014/35484 Esas sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrası (f) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2014 tarihli ve 2014/319 Esas, 2014/287 sayılı Kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu kapsadığından bahisle görevsizlik kararı verilmesini müteakip, anılan Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın eyleminin anılan Kanun'un 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilerek, delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ve ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın ortak yüksek görevli mahkeme olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlünün yetkilisi olduğu şirketten müştekinin telefonunu arayıp, 2 yıldır müştekiye asistanlık hizmeti verdiğini, 1 yıl daha hizmet vereceğini, taksit yapacağını beyan etmesi üzerine, böyle bir hizmet almadığını söyleyen müştekiye iptal için kredi kartı bilgilerinin gerekli olduğunu söylediği, akabinde müştekinin iptal için kart bilgilerini verdiği, sonra mailorder sistemi ile kredi kartından 499,00 Türk Lirası parayı çekmesi şeklinde somut olayın gerçekleştiği iddia ve kabul olunmuştur. Hükümlünün anlatılan eyleminin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun 'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturma ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.12.2016 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.