Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5095 E. 2024/17 K. – Kişiyi Hürriyetinde
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/5095
- Karar No
- 2024/17
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/951 E., 2021/1598 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan katılan sayısınca erteli 1 yıl 5 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın suç kastının olduğuna, mahkûmiyetine yeterli kesin delil bulunduğuna, sanığın ikrarının bulunduğuna yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanığın aynı zamanda patronu olan temyiz dışı sanık ...'ın talimatı üzerine iş yerinin dış kapısından çıkmaya çalışan katılanların aracının önüne aracını durdurmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırı bulunup, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğinden beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE Olay günü katılanların aynı zamanda sanık ...'in patronu olan temyiz dışı sanık ...'ın yanına geldikleri, taraflar arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğundan tartışma yaşadıkları, temyiz dışı sanık ...'ın katılan ...'ın kendisine hakaret ve tehditte bulunduğunu belirterek polisi aradığı ve sanık ...'e de iş yerinin kapısını polisler gelene kadar kapatması ve katılanları göndermemesini söylemesi üzerine, sanık ...'in aracı ile katılanların aracının gidiş yolunu kapattığı ve eline aldığı sopa ile katılanların aracının yanına gittiği ve aracın oradan ayrılmasını engellediği olayda, sanığın alınan savunmasında da eline sopa aldığını ikrar ettiği hususu bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eyleminde suç kastının oluştuğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, , 08.01.2024 tarihinde karar verildi.