Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4880 E. 2023/8711 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4880
Karar No
2023/8711
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/62 E., 2021/482 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Amasra Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2014 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Mahkemenin, 12.06.2014 tarihli kararının suçtan zarar gören Hazine vekili ve katılan köy temsilcisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli kararı ile "Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 12.06.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/4880, K. 2023/8711, T. 20.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-4880-e-2023-8711-k-c68ac59af38a