Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4021 E. 2025/1329 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3310 E. 2021/1846 K. SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli ve 2018/536 E. ve 2019/365 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62,52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde "ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına.." ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği Ceza miktarına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, ceza miktarına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre; kolluk güçlerince sanık ...'ın Kuzey Irak'tan silah getirdiği ve bu silahları temyiz dışı sanık ...'a vereceği konusunda istihbari bilgilerin alınması üzerine, olay günü gerçekleştirilen fiziki takipte sanık ...'in kullandığı çekici ile Şanlıurfa istikametine doğru geldiği yine oğlu olan sanık ...'in de bir başka çekici araç ile sanık ...'i takip ettiği, her iki sanığın Şanlıurfa - Suruç yolu üzerinde bulunan bir dinlenme tesisinde durdukları, burada sanıkların birlikte sanık ...'in kullandığı dorsenin yakıt deposunu açtıkları, içinden çıkardıkları poşetleri sanık ...'in kullandığı çekicinin dorsesinin malzeme deposunun içine bıraktıkları, daha sonra sanık ...'in aracına binerek buradan ayrıldığı ve Suruç otoban gişelerinde sanık ... ile buluştuğu, burada sanık ...'in malzeme deposunda bulunan poşetleri çıkararak sanık ...'e verdiği ve akabinde olay yerinden ayrıldığı, elindeki poşetler ile yaya olarak yoluna devam eden sanık ...'in görevlilerce yakalandığı ve poşetler içerisinde toplam 8 adet ruhsatsız tabanca ile 10 adet şarjörün ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıklar hakkında kolluk güçlerince edinilen istihbari bilgi, fiziki takip tutanakları, suça konu tabancaların ele geçiriliş biçimi ve sayısı gözetildiğinde; sanıkların bu tabancaları fikir ve eylem iş birliği içerisinde satışa arz etmek suretiyle üzerilerine atılı suçu işledikleri, cezaların alt sınırdan tayin edilip takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı ayrıca atılı suç tipi için etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2019/3310 Esas, 2021/1846 Karar sayılı kararında, sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.