Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/3738 E. 2022/18765 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanıklar ..., ..., ... ve .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/6 Esas, 2015/649 Karar sayılı kararına sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan değerlendirmede, Dairemizin 16.05.2022 günlü ve 2019/8855 Esas, 2022/7160 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ve dosyanın mahalline iadesine karar verilmiş ve bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2022 gün ve KD-2022/90059 sayılı itiraznamesi ile itirazı üzerine dosya daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü; Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz yasa yoluna tabi olmaları nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE, Dairemizin sanıklar ile ilgili 16.05.2022 günlü ve 2019/8855 Esas, 2022/7160 Karar sayılı kararının (1) no.lu bendinde yer alan temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA oybirliği ile karar verilerek yapılan incelemede; Sanıklar ile katılanların aynı apartmanda oturdukları, miras meseleleri ve aralarında ceza davaları bulunması nedeniyle husumetli oldukları, katılanların olay tarihinden önce akrabalarının yanına gittikleri ve olay günü eşyalarını almak için evlerinin önüne geldiklerinde dış kapının yeni bir kapı ile değiştirilmesi nedeniyle evlerine giremedikleri, polis memurlarının olay yerine gelmesi üzerine sanıkların kapının açılması hususunda uyarıldıkları ancak sanıkların kapıyı açmadıkları, bunun üzerine olay yeri ekipleri ve özel harekat polisleri tarafından kapı kırılmak suretiyle katılanların içeri girdiklerinin anlaşıldığı olayda, sanıkların katılanlar ile birlikte oturdukları müşterek binanın dış kapısını değiştirmekten ibaret eylemlerinin katılanlara yönelik bir yere gitmek veya bir yerde kalmak biçimindeki kişisel ve fiziki hürriyetlerini kısıtlamaya yönelik olmadığı anlaşılmış ise de, Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusunun iddianamede gösterilen fiil ve fail hakkında olabileceği ve mahkemenin fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı olmayacağı şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, iddianamede tarif edilen eylem yönünden Dairemizin 30.05.2017 tarih, 2016/6373 Esas, 2017/6279 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, tapu kaydı ve dayanak belgeleri getirtilip, sanıklar ve katılanların bina üzerinde hak sahibi olup olmadığının tespitinden sonra TCK'nın 154. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.