Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/3531 E. 2023/1407 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/3531
- Karar No
- 2023/1407
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/56 E., 2014/212 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanıkların atılı suçu işlediklerinin ... olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, "şüpheli ... ile müştekilerin suç tarihinden yaklaşık bir ay önce beş adet büyük ... hayvan karşılğında 15.000 TL ye anlaştıkları, şüpheli ...'ın parayı ödemesine rağmen aradan bir ay geçmesine rağmen müştekilerin hayvanları teslim etmemeleri nedeniyle, şüpheli ...'nin suç tarihinde arkadaşı şüpheli ... ile birlikte Kırıkhan ilçesine geldikleri, burada müştekileri buluştukları, şüphelilerin müştekileri lokantada yemeğe davet ettiği, bir süre sonra aracın durarak bir kaç kişinin olay yerine geldiği, gelen kişilerin kendilerine kolluk görevlisi olarak tanıtıp, müştekilere ellerinden kelepçeledikleri ve araca bindirerek olay yerinden uzaklaştırdıkları, bir süre birlikte ilçe merkezine doğru yol aldıktan sonra müşteki ...'in elindeki kelepçeyi çıkararak araçtan dışarıya atladığı, ardından da müşteki ... Dahhan ...'in araçtan atladığı, müştekilerin dosyada mevcut genel adli muayena raporlarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, bu esnada müştekiye ait telefonu kolluk görevlileri ile irtibata geçmemesi için alıkoyan şüphelinin müştekiye ait telefonu yere attığı, şüpheliler ... ve ...'ın ise üzerlerine atılı birden fazla kişi tarafından birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri" iddiasına ilişkindir. 2. Kırıkhan Devlet Hastanesi'nden olaydan hemen sonra 25.07.2010 tarihinde alınan raporlarda mağdurların her ikisinin de sağ ve sol bileklerinde kızarıklık olduğunun, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. 3. Kolluk görevlileri tarafından olayın intikaline ve mağdurların "polis, imdat, yardım edin" şeklindeki yardım taleplerine ilişkin 25.07.2010 tarihinde tutanak tutulduğu anlaşılmıştır. 4. Mağdurların sanıkları teşhisine ilişkin 26.07.2010 tarihli iki ayrı teşhis tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır. 5. Mağdurların olaydan hemen sonra kolluk görevlileri tarafından fotoğraflarının çekildiği ve bu fotoğrafların dosya arasına konulduğu anlaşılmıştır. 6. Mağdur ...'in telefonunun bulunduğu yere ilişkin çizilen krokinin dosya arasına konulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Mağdurların aşamalardaki kendi içinde ve birbiri ile uyumlu beyanları, sanıkların olay günü mağdurlarla buluştuklarına dair aşamalardaki savunmaları, olaydan hemen sonra alınan ve mağdurların anlattığı olay öyküsü ile uyumlu doktor raporları, olayın intikaline ilişkin kolluk tarafından tutulan 25.07.2010 tarihli tutanak, mağdur ...'in Nokia 6303 marka ve model cep telefonunun sanıklar tarafından elinden alınıp yere atıldığı yönündeki ifadelerini doğrular şekilde, hakkında beraat kararı verilen sanık ... tarafından kırılmış bir vaziyette dosya içerisinde bulunan krokide belirtildiği üzere, mağdurların sanıkların aracından atladıklarını ifade ettikleri Kırıkhan Devlet Hastanesinin yakınlarında bulunmuş olması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ve mağdur ...'in aralarında olay öncesine dayalı alacak verecek ilişkisi olduğu, olay günü sanık ...'ın yanında arkadaşı sanık ... da olduğu halde mağdurlar ile bir çay bahçesinde buluştukları, bir süre sonra sanıkların mağdurları yemek yemek için lokantaya davet ettikleri, mağdurların kabul ettikleri, sanıkların aracını kendi araçlarıyla takip eden mağdurların ıssız bir yere geldiklerinde sanıkların araçlarını, aracın su kaynattığını bahane ederek durdurdukları, bu sırada başka bir araçla kendilerini polis olarak tanıtan ve kimlikleri belirlenemeyen kişilerin gelip mağdurları araca yaslayıp üzerlerini aradıktan sonra ellerini arkadan kelepçeleyerek araca bindirdikleri, aracın şoförlüğünü sanık ...'ın yaptığı, bir süre yol aldıktan sonra mağdur ...'in sol elini kelepçeden kurtardığı, aracın Kırıkhan Devlet Hastanesi önüne gelip kalabalık nedeniyle yavaşlamasını fırsat ... ve bir ... ... olan mağdur ...'in aracın kapısını açıp arabadan atladığı, mağdur ...'in de onun peşinden atlayıp yardım istedikleri, birlikte hareket eden sanıkların bu eylemleriyle mağdurların hürriyetlerini kısıtlayarak atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinini ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2013/56 Esas, 2014/212 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde karar verildi.