Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2416 E. 2023/1183 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi - EK KARAR SAYISI : 2019/3244 E., 2021/1845 K. KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararların onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.11.2021 ve 28.12.2021 tarihli ve 2019/3244 Esas2021/1845 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.06.2019 tarihli ve 2014/207 Esas, 2019/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tefecilik ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL Esas No : 2022/2416 adlipara cezalarıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesinin 14. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2019/3244 Esas, 2021/1845 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının tefecilik suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,diğer suç yönünden ise kaldırıp beraatine karar verilmiştir. 3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2019/3244 Esas, 2021/1845 Karar sayılı ek kararı ile hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine”,aynı Dairenin 28.12.2021 tarihli ve 019/3244 Esas, 2021/1845 Karar sayılı ek kararı ile katılan Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, temyize hakkı olmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun sübuta erdiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin suçun işlenmediği hususunda olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama konusu suç yönünden katılan Kurum’un suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 ile 28.12.2021 tarihli ve 2019/3244 Esas, 2021/1845 Karar sayılı sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan Kurum vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde karar verildi.