Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/7883 E. 2023/8236 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/7 E., 2016/180 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, katılanlara ait Hüyük İlçesi ... Mahallesi ... içi mevkiinde 2653 parsel numaralı arsa niteliğindeki taşınmazına aynı bölgede 3070 parsel numarasına kayıtlı komşu taşınmaz sahibi olan sanık tarafından taşınmazı üzerinde inşaa ettiği evin taşkın şekilde katılanın arazisinde tecavüzlü olduğu ayrıca sanığın tarım malzemeleri, sulama boruları, odun, inşaat malzemeleri ve benzeri malzemeleri katılana ait taşınmaza koyup ağaç dikmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, tapu kayıtları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, katılanların rızası olmaksızın taşınmazlarını işgal ettiği anlaşıldığından sanığın mahkûmiyeti yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince infazı kısıtlar biçimde ihtarat yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama giderlerinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi gerekirken, katılanlara verilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 5. Vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine karar verilmesi gerekirken, hazineye irat kaydına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün altıncı paragrafında yer alan ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına (ihtarat yapıldı)'' ibaresinin hükümden çıkarılması, hükmün onuncu paragrafında yer alan "hazineye gelir kaydına" ibaresinin çıkartılarak yerine "katılanlara verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün onbirinci paragrafında yer alan "katılanlara verilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "hazineye gelir kaydına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.