Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/5101 E. 2023/5953 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/5101
- Karar No
- 2023/5953
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/651 E., 2016/337 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir. 3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.07.2014 tarihli kararıyla "Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın eşine ait taşınmazda kazı yaparak kanal açtığının iddia edilmesi karşısında, mahallinde keşif yapılarak, katılanın taşınmazına sanık tarafından tecavüz edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın vekilinin temyiz isteği, bir sebep içermemektedir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 22.12.2011 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.