Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18471 E. 2024/265 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18471
Karar No
2024/265
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/507 E., 2021/576 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Nevşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, yargılamanın görevli mahkemede yapılmadığına, mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, zincirleme suç şartlarının oluşmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulaması gerektiğine, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, hüküm fıkrasında çelişkilerin mevcut olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın 12-15 yaş aralığında bulunan mağdureyi cinsel amaçla birden fazla kez yanında tutarak üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. GEREKÇE Mağdur ifadesi, sanık anlatımları, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/60 Esas sayılı dava dosyasında yer alan bilgiler ile tüm dava dosyası kapsamından suçun vasfına ve sübut bulduğuna dair istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafiinin yukarıda yer alan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/18471, K. 2024/265, T. 15.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-18471-e-2024-265-k-63ec05564cda