Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18331 E. 2024/2055 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/950 E., 2017/2217 K. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde kanuni olanak olmayan duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2017 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan makkumiyet hükmüne yönelik katılan, katılan mağdur vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın 15 yaşından küçük olan katılan mağdureye evlerinde ve apartman asansöründe birden fazla kez istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı kabul edilerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Katılan mağdur ile sanığın komşu oldukları, katılan mağdurun henüz ilköğretim 4 üncü sınıfta iken sanık tarafından istismara uğramaya başladığı ve bu durumun 7 nci sınıf sonuna kadar sürdüğü, katılan mağdur ...'in bu olayı günlüğüne yazdığı ve kardeşi tarafından günlüğünün okunması üzerine de katılan olan annesinin haberdar olduğu anlaşılmıştır. 2.Katılan mağdur ifadesi, sanık savunması, tanık anlatımı ile tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/950 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi