Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/17978 E. 2024/653 K. – Çocuğun Kaçırılma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2540 E., 2018/953 K. SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dava açılmıştır. 2.İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın temyiz talebi üzerine, Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 08.04.2016 tarihli ilamı ile hüküm onanmıştır. 3.Çocuğun teslim edilmemesi üzerine, 08.07.2014 tarihli iddianame ile hukuki kesintinin gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında, cezalandırılması istemiyle tekrar dava açılmış, İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2017 tarihli kararı ile atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafinin istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 09.05.2018 tarihli kararı ile sanığın beraatına hükmedilerek istinaf başvurusunun düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği ise, sabit olan suçtan, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1-Dava konusu olay, sanığın, boşanma davası devam ederken geçici velayeti annesi olan katılana bırakılan üç yaşındaki ortak çocuklarını, katılana teslim etmeyerek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2-Görevlilerce düzenlenen 08.09.2016 tarihli tutanakta, çocuğun 08.09.2016 tarihinde sanığa ait evde bulunduğu belirtilmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, boşanma davası devam ederken geçici velayeti annesi olan katılana bırakılan üç yaşındaki ortak çocuklarını, katılana teslim etmeyerek atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Mahkemece verilen tedbir kararından önce müşterek çocuğun aynı zamanda velayet yetkisine sahip olan baba yanında bulunduğu ve sanığın, müştekinin yanında bulunan çocuğu kaçırıp alıkoymasının söz konusu olmaması nedeniyle atılı suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle, mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun çocuğun kaçırılması veya alıkonulması başlıklı (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki, "Velayet yetkisi elinden alınmış ana veya babanın ya da üçüncü derece dahil kan hısmının, onaltı yaşını bitirmemiş bir çocuğu veli, vasi veya bakım ve gözetimi altında bulunan kimsenin yanından cebir veya tehdit kullanmaksızın kaçırması veya alıkoyması .."şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, sanığın, boşanma davası devam ederken geçici velayeti annesi olan katılana bırakılan üç yaşındaki ortak çocuklarını, katılana teslim etmeyerek atılı suçu işlediği iddiasıyla, hukuki kesintinin gerçekleştiği kabul edilerek 08.07.2014 tarihli iddianame ile açılan davada, hukuki kesintiden sonra, suça konu çocuğu alıkoymaya devam etmek şeklindeki sabit olan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 09.05.2018 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Dava dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.