Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/12214 E. 2023/6002 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/135 E., 2016/151 K. SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gürün Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işledikleri iddiası ile dava açılmıştır. 2. Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Temyizin kapsamına göre, Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların, tarlalarını sürerken köy tüzel kişiliğine ait meraya tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.02.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın mera olduğunun sanık tarafından öğrenilmesinden sonra terk edildiğinin ve tarımsal açıdan herhangi bir işlem yapılmadığının tespit edilmesi, sanığın savunmaları ve mahalli bilirkişilerin beyanlarına göre sanığın dava konusu yerleri suç işleme kastıyla tecavüz ettiğine yönelik mahkumiyete yeter delil olmadığından anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.