Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/11596 E. 2023/7550 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11596
Karar No
2023/7550
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/310 E., 2016/128 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Harran Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın daha önce katılan ile ... 5. Noterliği vasıtasıyla yapılan kira sözleşmenin 01.01.2015 tarihinde sona ermesine rağmen sanığın, katılana ait tarlayı ekmeye devam etmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olduğu ve sanığın uzlaşmayı kabul ettiği ancak katılana uzlaşmak isteyip istemediğinin sorulmaması kaşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/11596, K. 2023/7550, T. 17.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-11596-e-2023-7550-k-aa820173ee26