Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/11 E. 2023/4425 K. – Hakkı Olmayan Yere

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bismil Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı olmadığına, uzlaşma girişiminde bulunulmadan karar verildiğine, eksik inceleme ile lehe hükümler uygulanmadan usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait suça konu taşınmaza ekip biçmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık tevil yollu ikrarda bulunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın katılana tapuda satış işlemi ile devrettiği suça konu taşınmaza ekip biçmek sureti ile tecavüz ettiği anlaşılmakla sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 50 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, 2. Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.