Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/5091 E. 2023/1732 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/322 E., 2016/49 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi (2 kez), görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 ... maddesinin birinci fıkrası, 265 ... maddesinin dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 4 yıl (2 kez), görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 ... maddesinin birinci fıkrası, 265 ... maddesinin dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın eyleminin TCK 44 maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 265 ... maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulamayacağı, kabule göre de, olayın tarafsız ... tanığı ... ...'ın sanığın silah kullandığı iddiasını doğrulamadığı, tayin olunan cezada aynı Kanun'un 265 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılamayacağına ilişkin olup, 2. Sanığın temyiz isteği ise, bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın toptan alkollü alkolsüz içecek ticareti ile ilgili irtibat bürosu olarak gösterdiği işyeri ile ilgili ruhsat talebinde bulunduğu, Antalya ... Belediyesi'nde kontrol görevlileri olan katılan ... ile müşteki ...'ın, yaptıkları kontrol sonrasında irtibat bürosu olarak faaliyet göstereceği belirtilen yerin ruhsat düzenlenmesine uygun olmadığını tespit etmeleri üzerine aksaklıkların giderilmesi için 15 ... süre verdikleri, olay günü yine katılan ve müştekinin kontrol amacıyla sanığın iş yeri olarak belirttiği adrese gittikleri, sanığın katılan ve müştekiyi içeriye davet ettikten sonra kapıyı kilitleyip anahtarını cebine koyarak "siz benim ekmeğimle oynayamazsınız, ... buraya gelecek, siz de hiç bir yere gidemezsiniz" diyerek çay makinesini katılan ...'e fırlattığı ve yumrukla vurduğu, mutfaktan aldığı bıçakla katılanı ve müştekiyi öldürmekle tehdit ettiği, müştekinin bağırması üzerine içeride uyumakta olan tanık ... ...'ın geldiği, müştekinin "kapıyı aç" demesi üzerine kilitli kapıyı kırarak kapıyı açtığı, müştekinin dışarı çıkıp çevredeki kişilerden yardım talebinde bulunması üzerine kolluk görevlilerinin geldiği iddiasına ilişkindir. 2. Görevlilerce 31.03.2015 tarihinde düzenlenen adli muayene raporunda, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve ... tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir. 3. Müşteki ... beyanlarında özetle, sanık tarafından iş yeri açma ruhsatı alındıktan sonra kontrol için katılan ... ile birlikte sanığın iş yerine gittiklerini, eksikliklerle ilgili tutanak düzenleyip giderilmesi için süre verdiklerini, olay günü yeniden denetim için gittiklerinde sanığın kapıyı açıp içeriye aldıktan sonra kapıyı kilitleyerek anahtarı cebine koyduğunu, işyerinin irtibat bürosu olarak değerlendirilemeyeceğini söylediklerinde sinirlenerek mutfaktan bıçak alıp öldürmekle tehdit ettiğini, katılan ... ile boğuştuklarını, çay makinesini yere fırlattığını, katılana elindeki bıçağı savurduğunu, önceki kontrolde bulunan ve içeride uyuyan ... ...'ın gelerek kapıyı kırıp açtığını, katılan ... de müştekinin anlatımlarının doğru olduğunu beyan etmiştir. 4. Soruşturma aşamasında kollukta beyanları alınan ... ... adresi tespit edilemediğinden dinlenmesinden vazgeçilmiştir. III. GEREKÇE 1. Sanığın görevini yerine getirmeye çalışan belediye kontrol görevlilerinin üzerine kapıyı kilitleyerek bıçakla tehdit etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin sadece 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a ve c) bentlerinde belirtilen suçu oluşturduğu ve atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlemesi karşısında, ... ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve c) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması, 2. Suçu aynı kasıtla ve ... eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm tesis edilip cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı mahkumiyet hükmü tesis edilmesi, 3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ... ceza belirlenirken doğrudan 5327 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası yerine 109 uncu maddesinin 1-2 maddesi uyarınca kademeli uygulama yapılmasında hukuka uygunluk görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde belirtilen 1, 2 ve 3 numaralı nedenlerle Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.