Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/4507 E. 2023/262 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında eyleminin kül halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası'nın (e) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteği; 1. Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının evde bulunan yedek anahtarla mağdurun kapıyı açabilme ihtimali bulunması sebebiyle oluşmadığına ve sanığın beraat etmesi gerektiğine, 2. Mağdurun sanık hakkında şikayeti olmaması sebebiyle kasten yaralama suçu yönünden davanın düşürülmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ...' in temyiz isteği; 1. Suçun unsurlarının evde yedek anahtar olması sebebiyle oluşmadığına, 2. Suç işleme kastının olmadığına, 3. Hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanık ... ile müşteki ...'in müşterek ikametlerinde aralarında sözlü şekilde tartıştıkları, tartışma esnasında sanığın müştekiyi alınan adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderebilecek şekilde yaraladığı, daha sonra ikametten çıkarak ... kapısını müştekinin üzerine kilitleyip evden ayrıldığı, böylece kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğine ilişkindir. 2. Müştekinin, kilitli olan kapıyı açamayarak polis merkezini telefonla arayarak şikayetçi olduğunu bildirdiği görülmüştür. 3. Dosyada mevcut 19.05.2015 tarihli araştırma tutanağına göre olayın gerçekleştiği konuta kolluk kuvvetlerinin geldiği ve müştekinin kolluk kuvvetlerini bodrum katta bulunan ... ... parmaklıklarında karşıladığı bunun üzerine kolluk kuvvetlerinin sanığı arayarak eve gelmesini istediği, sanığın olay yerine gelerek konutun kapısını açtığı görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmasına rağmen önce 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ... ceza belirlenip, daha sonra 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası tatbik olunması suretiyle kademeli uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Olayın hemen akabinde mağdurun polis merkezini arayarak eşi tarafından darp edilerek eve kilitlendiğini ihbar etmesi, kolluk ifadesinin de bu yönde olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurun sonradan ifadesini değiştirmesinin eşi olan sanığı kurtarmaya yönelik beyanlar olduğu bu beyanlara itibar edilemeyeceğinden ve ayrıca ... yedek anahtarının teslim edilmemesi yada ele geçmemesi nedeni ile Cumhuriyet savcısı ve sanığın evde yedek anahtar olması konusundaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/864 E., 2016/283 sayılı kararında sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.01.2023 tarihinde karar verildi.