Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/18588 E. 2023/4276 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla usul hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Suluova Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/497 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli, 2015/601 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; Mağdurun zararını gidermesine rağmen hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde mağdura ait kredi kartını kullanarak, hesabından rızası dışında para çektiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın temyiz sebepleri yönünden; Dosyadaki olgular ve sanığın ikrarı itibari ile maddi anlamda sıkıntıya düşen sanığın olay tarihinde mağdur ...'a ait tırın açık olan kapısından içeri girip torpido gözünde bulunan İş bankasına ait 5406 **** **** 8762 numaralı kredi kartını aldığı ve önceden bildiği şifre ile Ziraat Bankası ATM'sine giderek mağdurun hesabından rızası dışında 400,00 TL para çektiği sabit olduğu, bu bağlamda yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla birlikte, Mağdurun zararının kovuşturma aşamasında giderdiği, son celse sunmuş olduğu makbuz ile sabit olan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak, cezasında, 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gereken yasal indirimin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli, 2015/601 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.