Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/12510 E. 2023/1326 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/12510
Karar No
2023/1326
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/418 E., 2016/10 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası,53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 25.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 ücnü maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, market alışverişinden çıkan katılana yaklaşarak market çalışanı olduğunu söyleyen sanığın, kartından hatalı işlem yapıldığı, düzeltilmesi gerektiğini söylemesi üzerine birlikte markete girdikleri, sanığın muhasebe bölümüne gitmek üzere ... ile birlikte şifresini öğrendikten sonra market içine doğru giderek kaybolduğu, bir süre gelmeyince mağdurun çalışanlara sorması üzerine dolandırıldığını anladığı, sanığın ise kredi kartından 3 kez toplamda 2.700TL para çekerek menfaat sağladığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. 29.07.2015 tarihli tutanakta, katılan ...'ın dolandırıcılık mağduru olduğu, bölgede bu tür dolandırıcılık konusu gerçekleştiren, görevliler tarafından alınan ve çok sayıda kaydı olan sanık ... eşgal bilgilerine benzemesi üzerine müştekilere fotoğrafları gösterildiği, sanığı teşhis ettikleri, 3. ... Bankası A.Ş. 02.11.2015 tarihli yazı ile mağdura ait kredi kartı hesap özetini gönderdiği, bahse konu kredi kartından 22.07.2015 günü 3 kez 900,00 TL nakit çekimi olduğu anlaşılmıştır. 4. Sanık ..., marketlerde rastgele şahısları göz hapsine alarak evlerine gidecekleri esnada yaklaşarak kredi kartından yanlış çekim yapıldığını ve düzletilmesi için ... bilgileri ile şifresinin lazım olduğunu ve kendisine vermeleri gerektiğini söyleyerek ... bilgileri ve şifresini öğrendikten sonra yanlarından ayrılarak muhasebeye gittiğini, burada bekleyin düzeltip geleceğim şeklinde yalan söyleyerek uzaklaştığı, kredi kartından nakit veya bazen kuyumcudan çekerek paraları alıp kaybolduğunu, bu şekilde yarar sağladığını, fotoğraf teşhisini kabul ettiğini, katılan kredi kartından 2.700,00 TL para çektiğini beyan etmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın bahse konu kredi kartından üç ayrı işlem ile para çektiğinin tespiti karşısında, kredi kartından harcama yapılan tarih ve saatleri saptandıktan sonra varsa koşulları 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının ugygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Sanığın dolandırıcılık suretiyle katılanın kredi kartını ele geçirdiği anlaşılmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 ..., 2010/7 Esas, 2010/65 Karar no'lu ve 04.03.2014 ..., 1439/104 sayılı ilamında belirtildiği üzere ayrıca dolandırıcılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın mağdura ait ... bilgilerini kullanarak nakit para çektiği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 25.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/12510, K. 2023/1326, T. 14.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-12510-e-2023-1326-k-1eab9b9df0e4