Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2009/6487 E. 2011/10042 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/6487
- Karar No
- 2011/10042
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme HÜKÜM : Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülük, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silah ateş etme suçundan beraatine, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan beraatine; sanık ...'un kasten yaralama suçundan hükümlülük, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından beraatine,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar müdafiinin verilen beraat kararlarını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmayıp, gerekçeye yönelik temyizi de olmadığından ve sanıklar ... ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),
I- Sanık ... ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA), II- Sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmolunan ... adli para cezasının 440 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nun 62. madde ve fıkraları uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin edilen sonuç para cezasının 375 Türk Lira adli para cezasına indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.