Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/1965 E. 2026/2008 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1965
Karar No
2026/2008
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2704 E., 2026/402 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/981 E., 2025/681 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; .... İcra Müdürlüğünün 2023/16888 Esas sayılı dosya ile müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu ilişki kapsamında müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; .... İcra Dairesinin 2023/16888 Esas sayılı dosyasında talep edilen ecrimisil borcundan davacının asıl alacak bakımından 16.317,00 TL borçlu olmadığının tespitine fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinafa konu edilen dava değerinin kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ecrimisil bedelinin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, İlk Derece Mahkemesince istinaf yolu açık olmak üzere karar verildiğini ifade ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması isteğinde bulunmuştur. B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; menfi tespit istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI.KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/1965, K. 2026/2008, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-1965-e-2026-2008-k-fa75d42cd2c0