Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/66 E. 2025/3717 K.

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/63 E., 2024/52 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/702 E., 2023/921 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı ... temsilcisi dava dilekçesinde; Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, ... Köyü, 188 ada 2 parsel ile 139 ada 9 parselin köylerinin merası olduğunu, bu yerin ... Belediyesi tarafından hiçbir karar olmaksızın 100.000 m2 lik alanına hayvan barınağı ve şehir mezarlığı yapılmak suretiyle işgal edildiğini iddia ederek el atmanın önlenilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu Yüksekova ilçesi, ... Köyü, 188 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ve 139 ada 9 parsel sayılı taşınmazın mera vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, davacı ...'nün merası olarak tahsis edildiği, davalı ... Belediyesi tarafından dava konusu 139 ada 9 parsel üzerine köpek barınağı yapıldığı, İlçe Tarım Müdürlüğüne ve İl Tarım Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevaplarından dava konusu 139 ada 9 parsel ve 188 ada 2 parselin davalı ... Belediyesi'ne tahsis edildiğine dair kararın olmadığı, taşınmazların kendisine tahsis edilmesi için talepte bulunduğu ancak gerekli evrakların temin edilememesinden dolayı talebin işleme alınmadığının belirtildiği anlaşıldığından dava konusu taşınmazların kullanım hakkının ... Köyü'ne ait olması nedeniyle davalının 139 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki müdahalesinin men'ine, dava konusu 188 ada 2 parsel sayılı taşınmaza da mezarlık yapılmak amacıyla kazı yapıldığı ancak kazının yarım bırakıldığı, el atmanın başladığı ancak sona erdiği tespit edildiğinden 188 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, yapı yapılması, tahsis amacı değişikliği için İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğüne yapılan başvurunun sonuçlanması beklenmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, el atmanın önlenmesi talebini Hazine'nin isteyebileceğini, hesaplama hataları bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık meraya el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.