Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/5352 E. 2025/5340 K.

MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI: 2025/2238 E., 2025/1313 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Çal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2024/132 E., 2025/310 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti davacıya ait 3 27... parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının olmadığını belirterek davalıya ait 3 27... parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, davacıya ait taşınmaz lehine davalı taşınmazı üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; “karar tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz değerinin 28.572,50 TL olduğu, uyuşmazlık konusu olan bu miktarın yerel mahkeme karar tarihi (22.05.2025) itibariyle 2025 yılı istinaf kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altında kaldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava değeri olarak bilirkişi raporunda belirlenen alternatif güzergahlardan en yüksek maliyetli olanın dikkate alınması gerektiğini, somut olayda bu tutarın 43.139,20 TL olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme yapıldığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Somut olayda; davacı taraf dava konusu 3 27... parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısının olmadığını belirterek geçit hakkı kurulması talebinde bulunmuş, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacı taşınmazı lehine davalı taşınmazı aleyhine geçit hakkı tesis edilmiş, geçit bedeli olarak 28.572,50 TL’nin ödenmesine karar verilmiştir. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince bu tutar dava değeri olarak kabul edilmişse de dosya kapsamına sunulan bilirkişi raporları incelendiğinde; 5 farklı güzergah belirlendiği, bu güzergahlardan beşinci alternatif olarak gösterilen güzergahın geçit bedelinin 43.139,20 TL olarak hesaplandığı ve karar tarihi itibariyle geçerli olan istinaf sınırının (40.000,00 TL) üzerinde olduğu anlaşılmıştır. Dava değeri olarak alternatif güzergahlardan en yüksek geçit bedeline sahip olanın kabul edilmesi gerekir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin kararı doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR Yukarıda açıklanan nedenlerle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.