Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3113 E. 2026/689 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/626 E., 2025/881 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/286 E., 2024/208 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, .. ili, ...... ilçesi, ... Kasabasında bulunan 3016 parsel sayılı mera arazisini ev, müştemilat ve ağıl yapmak suretiyle kullandığını, ... Valiliği tarafından davalının kullanımının men edildiğini, buna rağmen davalının mera arazisini boşaltmadığını belirterek davanın kabulü ile davalının meraya yaptığı el atmanın önlenmesine, yapıların kâl'ine ve 1.430,33 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde özetle; söz konusu yeri hayvancılık faaliyetlerini gerçekleştirmek için kullandığını, taşınmazların belediye hudutlarında ve yaşam yerleri ile iç içe geçmiş durumda olduğunu, bu nedenle köylünün yerleşim yeri olarak kullandığını, adına açılan davayı kabul ettiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, dava konusu yerin işgalinde kötüniyeti ve kastı bulunmadığını savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davalının dava konusu mera parselinin 2082 m²'lik kısmına ev, müştemilat ve ağıl yapmak suretiyle tecavüz ve müdahalede bulunduğu, parselin kamu orta malı olarak mera vasfıyla tespit gördüğü, 3091 sayılı Kanun kapsamında yapılan tahkikat dosyasında alınan ifadeler ve keşifte yapılan tespitlere göre davalının taşınmaza müdahalede bulunduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, müdahalenin men'ine, taşınmazda bulunan yapıların kâl'ine, eski hale getirme bedeli talebinin kısmen kabulü ile 3.468,91 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak meraların kamu orta malı niteliğinde olması nedeniyle meraya el atmanın önlenmesi davalarının maktu harca tâbi olduğu, Mahkemece el atmanın önlenmesi yönünden nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yargılama giderleri yönünden yeniden hüküm tesis edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı temyiz dilekçesinde; 1. Dava konusu parsel ile ilgili olarak il mera komisyonu başkanlığı tarafından alınan 26.12.2024 tarihli kararla mera vasfının değiştirildiğini, parselin ham toprak vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini bu nedenle davanın reddi gerektiğini, 2. Aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hâle getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.