Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/1460 E. 2025/5524 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1460
Karar No
2025/5524
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI: 2023/850 E., 2025/125 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Burdur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2021/256 E., 2022/293 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların dava konusu taşınmazda fuzuli şagil olduklarını ileri sürerek; el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP Davalılar vekilleri dava dilekçesinde; davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davalı ... aleyhine açılan davanın esastan reddine, Davalı ... aleyhine açılan davanın HMK 114/1-d ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davalı ... tarafından taraflar arasında kira ilişkisinin varlığının iddia edildiği, icra dosyalarında da davacı tarafından davalı ... aleyhine sözlü kira akdi nedeniyle kira alacaklarına ilişkin takipler yapıldığı, davacı ile davalı ... arasındaki uyuşmazlığın davalının taşınmazda fuzuli şagil olmadığı anlaşıldığından davalı ...'nin de taşınmazda oturmakta olduğu yönündeki iddia ispatlanamadığından, nüfus kayıtlarında her ne kadar davalı ...'nin adresinin bir dönem dava konusu taşınmaz olarak görünse de evveliyatı davalıların murisine ait olan taşınmazda MERNİS adreslerinin davalıya ait olması davalının o taşınmazda oturmakta olduğunu ispata tek başına yeterli olmadığından tanık beyanlarından davalı ...'nin taşınmazda oturmadığı anlaşıldığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun .. sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tanık beyanlarının lehlerine olduğunu, kararın hatalı olduğunu, usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/1460, K. 2025/5524, T. 22.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-1460-e-2025-5524-k-ab334b7c7f5c