Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/916 E. 2024/5655 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/916
- Karar No
- 2024/5655
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/5 E., 2023/2362 K. İLK DERECE MAHKEMESİ :...5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/440 E., 2020/264 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin babası ...'in 11.11.2015 tarihinde öldüğünü, mirasçı olarak müvekkili, diğer kızı... ve eş ...kaldığını,...ili, ... ilçesi, ...... Mahallesi, 204 ada 4 parsel sayılı taşınmazı davalıya ...'ün kiraya verdiğini öğrendiğini, taşınmazda elbirliği halinde mülkiyet olduğunu, kira sözleşmesine icazet vermediğini, 21.09.2016 tarihinde ihtarname çektiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesine ve 3/8 oranında miras payına göre ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; davacının tek başına bu davayı açamayacağını, tüm mirasçılarının birlikte dava açma hakları olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tapuda muris ... adına kayıtlı olduğu, davalının mirasçılardan biri olan ...'den taşınmazı kiraladığı, tüm paydaşların sözleşmeye katılımının zorunlu olduğu, davacının işbu davayı tek başına açabileceği gerekçesiyle, el atmanın önlenmesine ilişkin davada dava konusu taşınmaz dava sırasında tahliye edilmiş olduğundan bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği ve taşınmazda paydaş olmadığı dikkate alındığında davaya konu taşınmaz değeri üzerinden davalının yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle esastan ret kararı verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinde harca esas değerin 50.000,00 TL olarak belirtildiğini, 20.05.2018 tarihinde müdahalenin meninin konusuz kaldığını, harç ikmaline gerek olmadığı halde, 04.10.2018 tarihinde harç ikmali yaptırılarak 700.000,00 TL üzerinden 52.117,72 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin ilk dava dilekçesinde belirtilen 50.000,00 TL'den sorumlu olduğunu beyan etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.