Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/3113 E. 2025/1570 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/3113
Karar No
2025/1570
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2496 E., 2024/1283 K. KAYYIM : ... vekili Avukat ... İLK DERECE MAHKEMESİ : ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/153 E., 2022/466 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; ...ili, ...Mahallesi, 3832 ada 1 parsel sayılı taşınmaz paydaşlarından olan ... oğlu ...un bulunamaması nedeniyle ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2001 tarihli ve 2001/1093 Esas, 2001/1180 Karar sayılı dosyası ile 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun gereğince ...Defterdarının kayyım tayin edildiğini, ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.10.2002 tarihli ve 2001/376 Esas ve 2002/1061 Karar sayılı dosyası ile 3832 ada 1 sayılı parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini, satış işlemlerinin ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/26 Satış sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğünü, kayyımla idare edilen paya isabet eden satış bedelinin kayyım bürosunun Halk Bankası ...Şubesinde açılan ...No.lu hesabına aktarıldığını ileri sürerek, kayyımla idare süresi 10 yılı aştığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi gereğince taşınmazın satıştan önceki pay maliki ... oğlu ...un gaipliğine ve taşınmaz satılmış olduğundan hissesine düşen satış bedelinin işlemiş faiziyle birlikte Hazineye devrine karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili, duruşmada davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/1093 Esas, 2001/1180 Karar sayılı ilâmı gereği ... oğlu ...un ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/376 Esas, 2002/1061 Karar sayılı dosyasında temsil etmek üzere mahallin en büyük mal memuru olan ... ...’nın kayyım olarak tayinine karar verildiği, ilgili karara göre atanan kayyımın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 477/1 hükmünde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, kayyımın dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı için, yasada belirtilen on yıllık resmi yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan ret kararı verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 3561 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre temsil kayyımı atanmasının mümkün olmadığını, Mahkemenin il defterdarını yönetim kayyımı olarak atadığını ve 2001/376 Esas sayılı dosyada temsil yetkisi verdiğini beyan etmiştir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesine dayalı gaiplik ve gaiplerin malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir. Somut olayda; ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2001 tarihli ve 2001/1093 Esas, 2001/1180 Karar sayılı kararı, 3561 sayılı Kanun'a dayalıdır. Anılan Kanun'un 2. maddesine göre kayyım atanması mirasın resmen yönetilmesi amacıyla olup temsil kayyımlığı değil yönetim kayyımlığı söz konusu olduğundan, talep hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/3113, K. 2025/1570, T. 20.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-3113-e-2025-1570-k-4f546970af48