Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2211 E. 2025/605 K. – Denkleştirme

Konu: Denkleştirme Olmadığı Takdirde Tenkis

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2211
Karar No
2025/605
Karar Tarihi
Konu
Denkleştirme Olmadığı Takdirde Tenkis

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1706 E., 2023/2369 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/269 E., 2021/408 K. Taraflar arasındaki denkleştirme olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Hemen belirtilmelidir ki, tenkis davalarında davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktur. Mirasçıların birbirleri aleyhine dava açmalarına engelleyici bir hüküm olmayıp, bir mirasçının diğer mirasçılara dava açması için terekeye temsilci tayin edilmesine de gerek yoktur. Tenkis, tereke adına bir istek olmayıp mirasçının saklı payını alabilmek için açtığı, her bir davacı yönünden bağımsız ve şahsi nitelikte bir davadır. Dosya içeriğine göre davacı ... mirasçıları için harçlandırılan dava değeri 128.213,71 TL davacı ... mirasçıları için harçlandırılan dava değeri 163.213,71 TL olup, her bir davacı için ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/2211, K. 2025/605, T. 10.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-2211-e-2025-605-k-354f6caf321e