Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1 E. 2024/4805 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/219 E., 2023/1496 K. DAVA TARİHİ : 25.03.2016 KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle el atmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne, ecrimisil talebinin reddine TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/174 E., 2019/340 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, taşınmazın boş teslimi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle el atmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı tereke temsilcisi vekili; muris ...e ait olan Bursa İli, ... İlçesi,... Mahallesi 4917 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından işgal edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve taşınmazın boş olarak teslimi ile şimdilik 20.000,00 TL, ıslah dilekçesi ile 25.785,48 TL ecrimisile hükmedilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; dava konusu taşınmazda davacı ile davalının müşterek malik olduklarını, paydaş oldukları dönem içerisinde inşa ettiği yapıların, 2009 yılında yapılan imar uygulaması sonucunda davacının taşınmazının sınırları içerisinde kaldığından kötü niyetli olmadığını, İmar Kanununun 18 inci maddesi gereğince yapı bedelinin kendisine ödenmesi gerektiğini, ecrimisil açısından zaman aşımının dolduğunu ve intifadan men şartının gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile el atmanın önlenmesi açısından; 1.021,24 m² yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmazın tamamının...adına kayıtlı olduğu, davalı tarafından yapılan 226,66 m²'lik depo, 36,74 m²'lik depo, 6,70 m²'lik müştemilat ve 7,07 m²'lik prafabrik olmak üzere toplam 277,17 m²'lik yapının davacı taşınmazına tecavüzünün bulunduğu, bu yapı değerlerinin toplam 77.263,15 TL olduğu, bedelin davacı tarafından depo edildiği gerekçesiyle, men'i müdale açısından davacının davasının kabulüne, davalının ... İlçesi, Minareliçavuş Mahallesi 4917 ada 1 parsel sayılı taşınmaza Fen Bilirkişisi raporunda (A) harfi ile belirtilen 226,66 m², (B1) harfi ile belirtilen 36,74 m² (C) harfi ile belirtilen 6,70 m² (D1) harfi ile belirtilen 7,07 m²'lik alana yapmış olduğu müdalenin men'ine, taşınmazın boş olarak davacıya teslimine, davacının haksız işgal tazminatı talebi yönünden, dava konusu durumun, Belediyenin 2009 yılında yapmış olduğu imar çalışması neticesinde davacı arsası üzerinde kaldığı, bu durumda davalının bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle, haksız işgal tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kararın esasına yönelik bir istinaflarının olmadığını, fakat davanın 1.124.288,63 TL'ye ıslah edildiğini, özellikle men'i müdahale yönünden sadece yapılara yönelik olarak davanın kabulüne karar verildiğini, kabulüne karar verilen kısmın ise yaklaşık 277.000,00 TL değerinde olduğunu, bu nedenle el atmanın önlenmesi yönünden kısmi kabul kararı verildiğinden reddedilen miktar yönünden lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın sadece vekalet ücretinin kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazı davalının işgal ettiğinin ileri sürüldüğü, işgal iddiasına yönelik olarak herhangi bir ayrım yapılmadığı, işgal iddiasının somutlaştırılmadığı, bina ve bahçe ayrımı yapılmadığı, davanın taşınmazın tamamına yönelik olarak açıldığı, taşınmazın arsa değerinin 1.021.240,00 TL, arsanın üzerindeki binaların davacının taşınmazına taşan kısımlarındaki yapı değerinin 78.263,15 TL ve ecrimisil hesabının ise 25.785,48 TL olmak üzere toplam 1.125.288,63 TL olarak belirlendiği, davanın harçlandırılan değerinin 1.125.288,63 TL olduğu, bunun 1.021.240,00 TL kısmının arsa vasıflı taşınmazın tamamının değeri olduğu, 78.263,15 TL kısmının binanın taşan kısmının değeri ve 25.785,48 TL kısmının ise ecrimisile ilişkin olduğu, davanın kabulüne karar verilen kısmının ise 277,17 m² arsa ile bu kısım üzerindeki taşınmazlara yönelik olduğundan, arsa değeri 277,170,00 TL ve tecavüzlü binaların değeri 77.867,85 TL olmak üzere toplam 355.443,15 TL olduğu, davanın reddine karar verilen kısmının ise müdahalenin önlenmesi talebi yönünden 1.125.288,63 TL - 355.443,15 TL = 769.845,48 TL olduğu, ecrimisil talebinin ise 25.785,48 TL olması nedeni ile davanın reddedilen kısmının 795.630,96 TL olduğu, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı lehine 355.443,15 TL, davalı lehine ise 795.630,96 TL üzerinden vekalet ücreti hesaplanacak şekilde yeni hüküm kurulmasına, davacı tarafın ecrimisil talebinin reddine, davacı tarafın müdahalenin önlenmesi talebinin kısmen kabulü ile davalının dava konusu taşınmaza Fen Bilirkişisi raporunda (A) harfi ile belirtilen 226,66 m², (B1) harfi ile belirtilen 36,74 m² (C) harfi ile belirtilen 6,70 m² ve (D1) harfi ile belirtilen 7,07 m²'lik alana yapmış olduğu müdalenin men'ine, taşınmazın boş olarak davacıya teslimine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaz müvekkilin mülkiyetinde iken müdahale ve tecavüzde bulunmadığını, imar uygulamasından sonra mülkiyetin, müvekkillerinin murisine geçtiğini, davalının taşınmazın zilyetliğini terk etmediğini, bu nedenle arsanın tamamı için men'i müdahale talep edildiğini, taşınmaza tecavüz edilen kısım için davanın kabulüne karar verilmesinin söz konusu olamayacağını, taşınmazın içerisindeki binaların yerleşimine bakıldığından, müvekkilinin arsayı kullanmasının olanaksız olduğunu, tecavüzün yalnız bina yapmak olmadığını, arsanın tamamının kullanılmasına engel olan her şeyin tecavüz kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilse dahi, karşı taraf lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilemeyeceğini ve davanın reddedilen kısmı için, peşin harç için, harç iadesi kararı verilmesi gerekirken, harcın tamamının hesaplanmasının usule aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kararı istinaf etmeyen davacı lehine 27.276,59 TL olan vekalet ücretini 55.316,47 TL'ye yükseltildiğini, lehlerine usuli kazanılmış hak oluştuğunu ve durumun aleyhe bozma yasağına aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, taşınmazın boş teslimi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683 üncü ve 995 inci maddesi. 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile ecrimisil, haksız işgal tazminatı olarak nitelendirilmiştir. Bu kararın gerekçesinin V. bendinde “işgal tazminatı davalarının hususi bir şekli olan ecrimisil davalarının beş yılda zamanaşımına uğrayacağı esasını benimsemiş bulunan 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının halen geçerli” olduğu açıklanmış ve ecrimisil davalarının 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 908 inci (4721 sayılı Kanununun 995 inci) maddesine dayanan bir tazminat davası olduğu belirtilmiştir. 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi, başkasına ait şeyi haksız olarak kullanmış olan ve bu kullanımı iyi niyete dayanmayan kimse o şeyi elinde tutmuş olmasından doğan zararları tazmin ile yükümlüdür. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince; somut olayda, davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 27.276,59 TL vekalet ücretine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı lehine 55.316,47 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, davacı tarafın istinaf başvurusu olmaması nedeniyle davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “55.316,47 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 27.276,59 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.