Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5306 E. 2023/6385 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5306
Karar No
2023/6385
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/191 E., 2019/293 K. Taraflar arasında görülen mera şerhinin kaldırılması ve zilyetlik şerhinin yazılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince verilen bozma kararına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurul tarafından direnme kararının uygun olduğuna, bozma kararının kaldırılarak esas hakkında karar verilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı, Milas ilçesi, ... Köyü,.. . Mevkiinde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/b maddesi gereğince orman dışına çıkartılan 164 ada 21 parsel sayılı taşınmazın zilyetliğini 18.01.2010 tarihinde devir ve satın aldığını, Milli Emlak Müdürlüğüne yapması gereken ödemeleri yaptığını, kendi adına tapu çıkmasını beklerken taşınmazın mera olarak ... adına tespit edildiğini, ancak taşınmazın mera ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın mera şerhi verilerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 17.12.2015 tarihli duruşmada davacı vekili, tapu iptali ve tescil talebi bulunmadığını, mera şerhinin iptali ile taşınmaza davacının zilyet olduğu şerhinin yazılmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazda mera şerhi tesbitine ilişkin yapılan işlemlerin ilgili mevzuat hükümlerine uygun olduğunu belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. MAHKEME KARARI 1. Mahkemenin 17.12.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/1360 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir. 2. Kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 27.2.2019 tarihli ve 2016/11074 Esas, 2019/1755 Karar sayılı kararı ile aktif dava ehliyeti yokluğundan bozulmasına karar verilmiştir. 3. Mahkemenin 03.12.2019 tarihli ve 2019/191 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmiştir. 4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 01.02.2023 tarih ve 2021/(14)7-58 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararı ile ''Direnme uygun olup, davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine,'' karar verilmiş ve davalı vekilinin karar düzeltme istemi reddedilerek dosya Dairemize gelmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Hazine vekili, 3402 sayılı Kanun'un 12 ve Mera Kanunu'nun 21 inci maddeleri gereği davanın süresinde açılmadığını, zilyetlik şartlarının oluşmadığını, mera tespiti işlemlerinin kanuna uygun olduğunu, davacının dava açma ... bulunmadığını belirterek hükmü temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mera şerhinin kaldırılması, zilyetlik şerhinin yazılması istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 3402 sayılı Kadastro Kanun'u, 6831 sayılı Orman Kanun'u, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'u. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/5306, K. 2023/6385, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2023-5306-e-2023-6385-k-7607f7f763f2