Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/1517 E. 2023/5195 K.

Konu: El Atmanın Önlenmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/1517
Karar No
2023/5195
Karar Tarihi
Konu
El Atmanın Önlenmesi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2653 E., 2022/825 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/284 E., 2019/663 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı vekili Av. ... ile diğer taraftan davacı-temlik alan vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 1388 ada 18 parsel ... taşınmaz üzerinde yer alan 19 numaralı bağımsız bölüm davacıya ait olup ihtarnameye rağmen haksız kullanıma devam edildiği belirtilerek el atmasının önlenmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında taşınmazı satın alan yeni malik tarafından HMK’nın 125 inci maddesi kapsamında dilekçe sunulmuştur. II. CEVAP 1. Davalı vekili, davalının davaya konu taşınmazda oturmadığını, bir süredir eşi ile ayrı yaşadığını, yasal muhatabının davalı olmadığını ve taşınmazın icra kanalı ile satıldığı bildirilmiş ise de davalıya bu hususta yapılmış bir ihtarname bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. İhbar olunan ... yargılama sırasında, davalı ...'ın eşi olduğunu, taşınmazın ...'a ait olduğunu, ...'ın eşinin kardeşi olup bu evi 4-5 yıl önce ...'tan kiraladığını ve eşinin keşfe gelindiği tarihten bu yana olmadığını beyan etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile (özetle); 1. Önceki malik ...'un davalının kardeşi ve ihbar olunanın ise kayınbiraderi olduğu, 2. Davacının taşınmazı 26.05.2016 tarihinde edindiği ve taşınmazdaki su aboneliğinin 19.04.2017 tarihinde Burcu adına tesis edildiği, 3. Dosyaya ibraz edilen kira kontratının 01.01.2015 tarihli olmasına rağmen damga vergisinin 25.11.2019 tarihinde ödendiği, 4. Davalının keşif tarihine kadar fiilen taşınmazda oturmaya devam ettiği, 5. Ayrıca taşınmazı teslimine ilişkin ihtarnameye de bu cihette bir cevap verilmediği, 6. Davalı savunması ve ihbar olunan beyanının eldeki davanın sonuçlarından kurtulmaya yönelik beyanlar olduğu, 7. Davalının mülkiyeti kardeşine ait olan taşınmazı herhangi bir kira sözleşmesi olmaksızın kullandığı ve sonraki malik davacıya karşı ileri sürülebileceği herhangi bir üstün hakka da dayanmadığı, 8. Kira sözleşmesinin her zaman tanzimi mümkün olup eldeki dava yönünden hukuki değer ifade etmediği gerekçesiyle davanın kabulüyle el atmanın önlenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde (özetle); müvekkilinin davaya konu taşınmazda durmadığını, eşi ile aralarında ekonomik problemleri sebebiyle ayrı yaşadığını, usulüne uygun olarak ihtarname tebliğ edilmediğini, muhatabın davacı olmadığını, eşi olan ...'ın çocukları ile birlikte kira sözleşmesi kapsamında ilgili yerde kaldığını ve toplanan delillerin de iddialarını doğruladığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile (özetle); davalı tarafın istinaf gerekçelerinin yerinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde (özetle); istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 ... ... Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Yargıtay duruşma vekâlet ücreti 17.100,00 TL’nin davalıdan alınarak davacı-temlik alana verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/1517, K. 2023/5195, T. 31.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2023-1517-e-2023-5195-k-6f8d9ddf1b80