Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/3741 E. 2023/6071 K. – Çaplı Taşınmaza

Konu: Çaplı Taşınmaza El Atmanın Önlenmesi Ve Kâl

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/3741
Karar No
2023/6071
Karar Tarihi
Konu
Çaplı Taşınmaza El Atmanın Önlenmesi Ve Kâl

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/864 E., 2022/322 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/140 E., 2020/309 K. Taraflar arasındaki çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 115 ada 52 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine adına kayıtlı olduğunu, davalının bu taşınmazda iki katlı kaçak inşaat yapmak suretiyle haksız işgalci konumunda bulunduğunu belirterek, el atmanın önlenmesine ve yapıların yıkılmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; 115 ada 52 parsel üzerindeki yapı için 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesinde düzenlenen İmar Barışı Kapsamında 16.10.2018 tarihinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığına başvuru yapıldığını, başvurunun kabul edildiğini ve yapı kayıt belgesi verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının ev ve bahçe yapmak suretiyle müdahalesinin tespit edildiği, imar barışı kapsamında alınan yapı kayıt belgesine mülkiyet hakkı karşısında üstünlük tanınamayacağı, dosya içerisindeki bilgi ve tanık beyanlarına göre davalının iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 115 ada 52 parsel sayılı taşınmazın 13.03.2020 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde belirtilen A harfi ile gösterilen 1.052,30 m²'lik alana davalı tarafından ev, bahçe ve duvar inşa etmek suretiyle yapılan müdahalenin men'ine ve taşınmaz üzerindeki yapıların kâl'ine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; 1. Bilirkişi raporuna itirazlarının incelenmediğini, 2. Dava değerinin 25.000,00 TL olması ve yargılama esnasında ıslah da bulunmamasına rağmen 19.414,65 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, 3. Taşınmazın ne zaman inşa edildiğinin araştırılmadığını, davacının 2017 yılında inşa edildiğini söylediğini, yapı kayıt belgesinin de bu duruma karine oluşturduğunu, 4. Tanık beyanlarına göre müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, 5. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesi uyarınca Yapı Kayıt Belgesi alınan yapılar için yıkım kararı verilemeyeceğini, 6. Re'sen belirlenecek nedenlerle kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, keşfen belirlenen zemin ve yapı değeri üzerinden yazılı vekâlet ücretine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, yapı kayıt belgesine mülkiyet hakkı karşısında üstünlük tanınamayacağı ve yerel Mahkeme kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesindeki sebeplerle kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kâl'i istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718 ve 722 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Dava değeri, harçlandırılan değer olup vekâlet ücretinin de harcı tamamlanan bu değer üzerinden hesaplanacağı kuşkusuzdur. Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş ise vekâlet ücretinin nispi harca tâbi davalarda, davaya konu değer üzerinden takdir edilmesi gerekir. Bu değer, yukarıda ifade edildiği üzere harçlandırılmış değerdir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda el atılan taşınmazın değeri ile kâl'i istenilen yapının toplam değeri 162.785,80 TL olarak belirlenmiş ise de davacı tarafça dava, sadece 25.000,00 TL üzerinden harçlandırılmış, eksik harç ise hüküm sonucunda tamamlatılmıştır. Buna göre, harçlandırılan dava değeri üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı aleyhine, harcı tamamlanmayan değer üzerinden 19.414,65 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "19.414,65 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “3.750,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2022/3741, K. 2023/6071, T. 07.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2022-3741-e-2023-6071-k-8fd5f229351f