Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/2971 E. 2023/5848 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2022/2971
- Karar No
- 2023/5848
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 01.02.2022 SAYISI : 2018/2365 E., 2021/857 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2008/46 E., 2018/180 K. Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, 2. kademede tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince vasiyetnamenin iptali isteminin reddine, tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, hükmün tenkis alacağına yürütülecek faizin başlangıç tarihi ve alınması gereken harç miktarı düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına, vasiyetnamenin iptali davasının reddine, davacının terditli talebi olan tenkis isteminin kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili; davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunmadığını, her bir davalının istinaf isteminde bulunurken ayrı ayrı istinaf harcı ve masrafını ödemesi gerektiğini, davalılardan yalnızca ... adına istinaf harç ve masrafının yatırıldığını, diğer davalılar ... ve ...'nin istinaf harcı ödemediğinden adı geçen davalılar yönünden istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 01.02.2022 günlü ek karar ile davalıların zorunlu dava arkadaşı olduğu, dava konusunun ... olduğu, davalılardan birinin istinaf harç ve masrafını yatırmasının yeterli olduğu gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.02.2022 günlü ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktar 58.575,24 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.